Δήμος Κοζάνης

 Τ. Δ. Ανθοτόπου

Ο  Ανθότοπος  βρίσκεται  δυτικά  της  Κοζάνης  και  απέχει  απ΄ αυτή   14χλμ.

Επί τουρκοκρατίας ονομάζονταν  Καλπουρτσιλάρ.

Μετά την εγκατάσταση των προσφύγων μετονομάστηκε σε Κοσκινιά και περί το 1970 μετονομάστηκε σε Ανθότοπος. Το 1940 είχε 211 κατοίκους, το 1981 είχε 117 και το 1991 είχε 266 κατοίκους.

Διανομή κλήρου έγινε το 1931 με 1335 στρέμματα και διανομή οικοπέδων έγινε το 1986 με 340 στρέμματα. Το ρέμα χωρίζει σε δύο οικισμούς το χωριό.

Ενοριακός ναός  του χωριού του  Αγίου Κωνσταντίνου.

Μέχρι το 1950, ως εκκλησία χρησιμοποιούσαν το τούρκικο τζαμί. Από το 1923 έως το 1952 η ενορία εξυπηρετούνταν από ιερείς των όμορων ενοριών. Το 1952 χειροτονήθηκε ο Παϊσιος Παχατουρίδης ο οποίος εφημέρευσε έως τον θάνατό του στα 1974.

Αρχαιολογικά ευρήματα εντοπίστηκαν στο «Λευκό Κάστρο», (Καλαί Μπουρτζή», αρχαίων και ρωμαϊκών χρόνων. Βρέθηκε συλλογή 6.797 οθωμανικών αργυρών νομισμάτων και είναι κατατεθειμένα στο Λαογραφικό μουσείο Κοζάνης, από το 1986.

Κοντά στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής αναφέρονται θεμέλια οικιών και ρωμαϊκών λουτρών, πήλινα αγγεία και νομίσματα.

Στην κοινότητα Ανθοτόπου ανήκε και ο οικισμός Κηπάριο.

Επί τουρκοκρατίας ονομάζονταν Μπαξελόβασι.

Το 1981 είχε 67 κατοίκους. Ενοριακός ναός ήταν του Αγίου Βασιλείου που κτίστηκε το 1972.

Διανομή κλήρου έγινε το 1931 με 960 στρέμματα και διανομή οικοπέδων το 1980 με 100 στρέμματα.

Μικροί οικισμοί χωρίς καμία πολιτιστική, πολιτισμική, αθλητική και άλλων ποικίλων δραστηριοτήτων.

Βρίσκονται σε μια πρακτικά «άγονη» γραμμή, στις χαμηλές ρίζες του Άσκιου όρους, στα όρια της επαρχίας Κοζάνης προς τα δυτικά.

Το 2002 δεν λειτουργούσαν στους οικισμούς αυτούς εκπαιδευτικά ιδρύματα καμίας βαθμίδας.