Δήμος Κοζάνης

Βρίσκεται σε υψόμετρο 710 μέτρων και σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από την πόλη της Κοζάνης, στον παλιό οδικό άξονα Κοζάνης – Καστοριάς, με κάθετη οδός ενός χιλιομέτρου μέχρι το χωριό.

 

Επί τουρκοκρατίας στο χωριό και σε όλη την γύρω περιοχή που αποκαλούνταν «Καραγιάνια» κατοικούσαν φανατικοί κονιάροι τούρκοι, οι οποίοι δεν δίσταζαν να ληστεύουν και να δολοφονούν χριστιανούς που περνούσαν από την περιοχή τους. Το χωριό, μετά την μικρασιατική καταστροφή του 1922 και την ανταλλαγή των πληθυσμών, κατοικήθηκε αποκλειστικά από πρόσφυγες. Το 1940 είχε 592 κατοίκους, το 1951 είχε 635 και το 1971 είχε 634 κατοίκους. Διανομή κλήρου έγινε το 1926 με 153 δικαιούχους και σύνολο διανεμηθέντων στρεμμάτων 5.073. Η διανομή οικοπέδων ήταν της τάξης των 279 στρεμμάτων, σε 149 τεμάχια Το 1970 είχε διθέσιο δημοτικό σχολείο και ήταν έδρα αγροτικού ιατρείου.

Την ίδια περίοδο η επικοινωνία με την πόλη της Κοζάνης γίνονταν με τα δρομολόγια του ΚΤΕΛ που ήταν κάθε Τρίτη και Σάββατο.

 

 Ενοριακός ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου. 

Η ανέγερση ξεκίνησε το 1938 και αποπερατώθηκε το 1968. Πρώτος ιερέας της ενορίας ήταν ο Χαράλαμπος Καλογερίδης ο οποίος ήρθε χειροτονημένος κληρικός από την Άγουρσα Τραπεζούντας ως πρόσφυγας. Εφημέρευσε έως το 1952. Το 1991 είχε 433 κατοίκους. Κύρια ασχολία των κατοίκων η γεωργία με την καλλιέργεια κυρίως καπνού. Καινούργια τα περισσότερα σπίτια του χωριού και ανακαινισμένα όλα τα παλιά.

 

Το 2002 στα Αλωνάκια λειτουργούσε μονοθέσιο νηπιαγωγείο και ήταν έδρα περιφερειακού ιατρείου.

 

Στα χρόνια του 2000 λειτουργούσε ο Ποντιακός Μορφωτικός Σύλλογος Αλωνακίων ο «Πόντος».